سلمان احمدوند - نویسنده و پژوهشگر
مایۀ حیات، ابزار سلطه
آماج این جستار خوانش تطبیقی دو اثر سینمایی، تنورۀ دیو (کیانوش عیاری، ۱۳۶۴) و رَنگو –Rango- (گور وربینسکی، ۲۰۱۱)، در بستر بحران آب، اسطورهزدایی از قهرمان و نقد حکمرانی منابع طبیعی. هر دو اثر با زبانهایی متفاوت ناظر به پرسشی هستیشناسانه است: در جهانی خشکیده، حقیقت چگونه جاری میشود؟ پاسخ هر دو، تراژیک است: با قربانی دادن.