قدرتی نامرئی در برابر ورزش نهاوند؛ پروژههایی که به افتتاح نمیرسند
نزدیک به پنج سال از آغاز پروژه چمن مصنوعی استادیوم سلیمانیان نهاوند میگذرد؛ پروژهای که بارها وعده افتتاح آن از سوی مسئولان مختلف داده شد، اما هر بار موعدهای اعلامشده بدون نتیجه سپری و تنها بر حجم نارضایتی مردم افزوده شد.
در این مدت، بارها مدیرکل ورزش و جوانان، فرماندار و دیگر مسئولان از زمان بهرهبرداری این مجموعه سخن گفتند، اما در عمل خبری از افتتاح نبود. این در حالی است که در شهرهایی مانند اسدآباد و قهاوند، پروژههایی که حتی پس از نهاوند آغاز شده بودند، به بهرهبرداری رسیدند و اکنون در حال استفاده هستند.
اما در نهاوند، این پروژه همچنان پشت خط افتتاح باقی مانده است؛ گویی قدرتی نامرئی، همچون سدی بزرگ، در برابر تکمیل و بهرهبرداری از پروژههای ورزشی با پیشرفت ۹۵ درصدی ایستاده است.
این چه مانعی است که حتی حضور و پیگیری دکتر نظری، معاون وزیر، به دعوت نماینده مردم نهاوند نیز نتوانست آن را برطرف کند؟ مسئولی که در سفر به نهاوند وعده داد ظرف ۲۰ روز پروژهها به افتتاح برسند، اما این وعده نیز مانند بسیاری از وعدههای گذشته عملی نشد.
اکنون این پرسش در ذهن مردم شکل گرفته که چگونه پروژهای با این میزان پیشرفت، سالها در انتظار افتتاح باقی مانده و چرا مدیرکل ورزش و جوانان استان، فرماندار و حتی استاندار نیز نتوانستهاند این مطالبه بهحق مردم را به سرانجام برسانند؟
بیتردید، بازندگان اصلی این وضعیت نه مسئولان، بلکه جوانان، ورزشکاران و مردم نهاوند هستند؛ مردمی که سالهاست هزینه این بیتوجهی و تصمیمات فرسایشی را پرداخت میکنند.
فوتبال نهاوند، این روزها در اوج بیزمین بودن و کمبود امکانات، شرایط تلخی را تجربه میکند؛ تا جایی که متأسفانه طی سه سال گذشته، این شهرستان حتی تیم بزرگسالان در لیگ استان نیز نداشته و فوتبال در سطح شهرستان بهشدت تضعیف شده است.
اگر این روند ادامه پیدا کند، باید نگران خاموش شدن چراغ یکی از پرطرفدارترین رشتههای ورزشی نهاوند بود؛ رشتهای که روزگاری از مهمترین ظرفیتهای ورزشی این شهرستان به شمار میرفت.
اخبار دیگر را بینید
