بازگشت به تحریم ها با ماشه اروپا

این روزها و شبها بحث مکانیسم ماشه یا همان فعال سازی تحریم‌ها توسط اروپایی ها بسیار داغ شده است اما اروپا باید از خودش سوال کند فعال سازی تحریم‌ها علیه یک‌ کشور و یک ملت چه آورده و منفعتی برای دنیا دارد و آیا با فعال سازی و بازگشت تحریم ها به ملت ایران شاهد از بین رفتن علم فناوری هسته ای در ذهن دانشمندان ایران خواهند بود؟
همه ما می دانیم علوم و فنون در ذهن هاست و هیچ ذهنی با تحریم های اقتصادی از بین نمی رود ؛اما سوال بعدی که باید از کشورهای اروپایی پرسید این است که به دستور چه کسی به سمت فعال سازی مکانیسم ماشه و بازگشت تحریم ها حرکت کرده اید؟
البته همه مردم دنیا و خاصه ملت ایران که صف کشورهای اروپایی پشت درب اتاق بیضی شکل ترامپ در کاخ سفید را دیده باشند به خوبی متوجه شده اند که کشورهای اروپایی در جلسه اخیر خویش با ترامپ به دستور ترامپ تحریم های ظالمانه علیه ملت ایران را فعال کرده اند بدون اینکه از خویش بپرسند ترامپ بر مبنای کدام خرد اجتماعی و راه حل دیپلماتیک و کدام برنامه صلح طلبی به اروپاییان دستور فعال سازی مکانیسم ماشه را داده است ؟
ترامپ که خود گوش به فرمان نتانیاهو است مامور انتقال خواسته های رژیم اشغالگر قدس به اروپا و دنیاست،و در چارچوب هیچ‌ معاهده بین المللی نمانده حال میخواهد قرارداد آب و هوای پاریس باشد یا به رسمیت شناختن خلیج مکزیک ، باید از اروپا پرسید که شما در این چند وقت اخیر که طبق فطرت و ذات انسانی خویش شاهد کودک کشی و جنگ افروزی اسرائیل به سردمداری نتانیاهو و موساد در خاورمیانه بودید آنقدر از اعمال شنیع و به دور از انسانی اسرائیل نسبت به کودکان غزه بیزار هستید که تاب گوش دادن سخنان‌ نتانیاهو در سازمان ملل را نداشتید و صحن سازمان ملل را در هنگام سخنرانی این جنایتکار جنگی ترک کردید حال چگونه غیر مستقیم و با واسطه ای به نام ترامپ گوش به فرمان نتانیاهو شده اید تا تحریم‌ های بی اساسی را که طبق برجام لغو شده بود را به مردم‌ ایران به خاطر داشتن علم‌ فناوری هسته ای اعمال کنید؟!
برجام یکی از مطمئن ترین‌ تضمین هایی بود که جمهوری اسلامی ایران مبنی بر عدم‌ حرکت به سوی بمب هسته ای به دنیا داده بود هرچند تصمیمات دیکتاتور گونه ترامپ به دیپلماسی و مذاکره و معاهده های بین‌ المللی آسیب وارد کرده و چهره بی اساس و تمامیت خواه آمریکا را نمایان کرده است اما کاش ایران به جای مذاکره با دولت های اروپایی و غربی و آمریکایی با مجلس نمایندگان آمریکا و مجالس کشورهای اروپایی مذاکره می کرد تا شاید مجلس نمایندگان که ظاهرا برگزیده خرد اجتماعی غرب است از خویش سوال می کرد که چرا ملتی که عضو NPT و آژانس بین المللی انرژی هسته ای هستند باید تحریم شوند؟ و چرا در دنیا برای اولین بار تاسیسات هسته ای کشوری که عضو سازمان بین المللی انرژی اتمی است بمباران شد؟!
هرچند جواب این سوال تکراری را همه ما می دانیم که اگر دغدغه آمریکا و غرب و اروپا مقید کردن ایران به عدم حرکت به سوی بمب اتمی است ایران بالاترین تضمین را به آنها در چارچوب بازرسی بازرسان سازمان انرژی اتمی و آژانس بین المللی انرژی هسته ای داده است
و طبق برجام در تاسیسات هسته ای کشور دوربین قرار داده شده بود زیرا جمهوری اسلامی ایران دغدغه ساخت بمب و سلاح کشتار جمعی که طبق دین و انسانیت و فتوای مقام‌ معظم رهبری حرام است را مذموم می داند بلکه دغدغه غنی سازی در کشور را دارد تا این علم و فنون از ایران و ایرانی دریغ نشود و چه تضمینی وجود دارد که اگر ایران در ساده لوح ترین اتفاق ممکن دیگر غنی سازی هسته ای را در کشور انجام ندهد آمریکا و اروپا که گوش به فرمان نتانیاهو و اسرائیل هستند و در جهت خلع سلاح کشورهای منطقه به سود اسرائیل حرکت می کنند به دنبال شهرک های موشکی ایران نباشند و این بار نگویند باید از علم موشکی هم دست بکشید و در خاورمیانه ای که اسرائیل در این چند وقت اخیر به ایران، لبنان و فلسطین و قطر و یمن و سوریه و عراق تعرض و تجاوز کرده و حتی ترکیه را تهدید به جنگ کرده است و تمامیت ارضی کشورها را مورد تجاوز نظامی قرارداده چه کسی به ملت ایران تضمین می دهد که منافع مردم و کشور توسط اسرائیل مورد تعرض مجدد قرار نگیرد؟!
اما اگر ترامپ و آمریکا و اروپا به دنبال راه حل دیپلماتیک بودند باید پیشنهاد کنسرسیوم هسته ای را قبول می کردند تا یک کشور از اروپا و یک کشور از منطقه مثل عربستان و آمریکا و یک‌ کشور از اعضای 1+5 همراه با دانشمندان هسته ای ایران در خاک جمهوری اسلامی ایران غنی سازی هسته ای را انجام دهند
تا اگر آمریکا و اروپا به دوربین های جایگذاری شده خویش طبق برجام در تاسیسات هسته ای ایران اعتماد ندارند به دانشمندان هسته ای خویش که در خاک ایران غنی سازی هسته ای می کنند میتوانند اعتماد داشته باشند تا خودشان‌ ببینند در منافع فناوری هسته ای مردم‌ ایران مشترک هستند تا شاید منافع خویش را بمباران و تحریم نکنند بلکه شاهد عدم‌ حرکت جمهوری اسلامی ایران به سمت ساخت بمب اتمی باشند اما دغدغه آمریکا و اروپا بمب هسته ای نیست وگرنه راه حل مذکور را انتخاب می کرد و در تاسیسات هسته ای ایران‌ شریک‌ می شدند اما دغدغه ایالات متحده آمریکا عدم‌ دستیابی‌ ملت ها به علوم روز است به همین دلیل حتی مواد غنی شده را هم اگر در بدترین شکل ممکن تقدیم آمریکا کنیم‌ باز هم اجازه غنی سازی هسته ای در خاک‌ کشورمان را نمی دهد.
فعال سازی تحریم‌ها بر علیه ملت ایران و هر ملتی دیگر نمی تواند علم هسته ای را در ذهن دانشمندان کشوری از بین ببرد و هیچ‌ ملتی را در راه رسیدن به هدفش که دستیابی به علوم روز است سست کند بلکه در وهله اول نقاب دموکراسی و دیپلماسی و صلح طلبی را از چهره سیاستمداران غربی برمی دارد و ملت ها را به معاهده های بین المللی بی اعتماد می کند.